خیلی چیزها از ندیدن نقطه «شروع» مقدس میشه، از عکسهای زیر ابرو برداشته شده امامان شیعه تا پیراهن تیم فوتبالی که قبل از بدنیا اومدن طرفدارانش تشکیل شده و بارها قهرمان شده… برای اونهائی که از قبلش بودند تقدسی نداره. مقدسترین چیز حال حاضر چیزیه که هیچ کس قبلش نبوده که شروعش رو ببینه.
ندیدن شروع میتونه حتی مذهب و مکتب بیاره، (مخالفین بهائیت همیشه شروعش رو یادآوری میکنند) و در طی تاریخ توسط هزاران نفر بال و پر بگیره، میتونه از یک دین، فرقهها انشعاب بگیره، در برابر مساجد حسینیهها رو علم کنه، جلوی زکات خمس رو بیاره…
شروع را اگر ببینیم تشکیلاتی تاریخی پوچ میشه:
«…همزمان شروع کردم به خواندن تاریخ اسلام و کتابهای حدیث و غیره. به خواندن رساله که رسیدم دیدم دوست دارم که کافر شوم! پس بجای آن رساله را کنار گذاشتم و بدنبال تاریخ در آمدن رساله ها گشتم.»
شروع را اگر نبینیم، این را:
«شروع جنگ خانمان برانداز، بزرگداشت دارد؟»
این میخوانیم:
«جنگ خانمان برانداز، بزرگداشت دارد؟»
و ساعتها بحثی بیهوده میکنیم و حرفهائی از جنس خود مطلب را بر سر تیتر تحریف شدهاش چماق میکنیم.
On FriendFeed, this post was liked by 9 people and commented on 2 times 
ایول آقا وحید! این جمله خیلی خوب بود. متاسفانه همینطوره
عالی بود. خسته نباشی
ایول آقا وحید!
با یک تیر چند نشان!
آره بهتره که گاهی جور دیکر هم ببینیم.
نگاهی ژرف ودقیق!