آذر ۱۷
روزی رسیده که باید تقاص همه اون سلیقه به خرج ندادنها و انتخاب نکردنها و به جاش دلیل منطقی پیدا کردنها رو بده، ظرف چند روز یا حتی ساعت باید انتخابی بکنه که همه عمر آینده و حتی گذشتهاش رو تحت تأثیر قرار میده.
آرزو میکنه کاش میتونست برای یک بار هم که شده چشمای اون منطق مستأصل رو ببنده دلش رو بزنه به دریا.
کجاست این ندای درونی که میگن میشه بعضی موقع به اون گوش داد و عمل کرد.
همچین رباتی اگر دل داشت، عمرش سر اختراع چرخ تلف نمیشد!
در این مواقع قدم باید زد شهر را
میرداماد
توپخونه
ویترین باید دید
دوربین باید دید
لنز باید دید
از پایتخت تا ناصرخسرو
۲ نظر
On FriendFeed, this post was liked by 0 people and commented on 0 times hide
وحید ممنون از مطالب قشنگت ۰ ازت خواهش میکتم کمکم کنی . من دقیقا” همین چیزیم که تو نوشتی . الان نزدیک به سه ساله در مورد یک موقعیت شغلی میخوام تصمیم بگیرم و انتخاب کنم اما نتونستم . تو میدونی باید چکار کنم دوست من ۰ تروخدا کمکم کن
مسعود جان
کل اگر طبیب بودی، سر خود دوا نمودی