اسفند ۲۹
خیلی بیمقدمه و بدون برنامه ریزی قبلی توفیق اجباری پیش اومد که سر از کنسرت رضا صادقی تو سالن همایشهای برج میلاد درآوردم. تصورنمیکردم که انقدر طرفدار اشک بریز و جیغ زن داشته باشه. ترجیح میدادم روی سن باشم و مردم رو نگاه کنم تا برعکس.
شام خوردم اومدم خونه تا کامپیوتر رو باز کردم خبر مرگ امید میرصیافی رو در زندان دیدم:
وبلاگ نویسی که فقط شش هفته پیش زندانی شده بود…
سابقا در این آدرس مینوشت ولی طبق گفتههای علیرضا شیرازی (مدیر بلاگفا) احتمالا کسی از نزدیکان با داشتن پسورد و کم کردن تبعات قضائی وبلاگ رو بکل حذف کرده بود و الان کس دیگهای در اون آدرس مینویسه.
کنار این همه ویران
برای این همه درد
نمیتوان که پریشان نبود و گریهنکرد…
فقط به همین بسنده میکنم: «شرمشان باد»
گیرم که می کشید گیرم که میزنید با جوجه های نشسته در اشیان چه میکنید؟؟؟؟!!!!روحش شاد
وحید سیاسی بوده؟